صاحبانشان؟...رفته اند پی زندگی
به ایستگاه قطاری می مانم
با انبوهی از چمدان های گم شده
نه الزاماً گم شده
جا مانده
به قصد جا مانده
.
تا خرخره پر
از خاطرات مشترک سالها
.
تا سوت قطار بعدی
مزه مزه می کنم
محتویات چمدان ها را
.
+ نوشته شده در شنبه ۱۷ مهر ۱۳۸۹ ساعت 21:8 توسط سپنتا قاسمخانی
|